นักบุญยาจก > เรื่องเล่ากฏแห่งกรรม

ตะโกนเรียกพ่อ.

(1/1)

เอ็มเจ:
  mj2ตะโกนเรียกพ่อ.. mj2

 bly2เรื่องราวที่จะเขียนต่อไปนี้เป็นเพียงปัตจัตตังเท่านั้นขอ ให้อ่านเพื่อความบันเทิง

..       ก่อนอื่นต้องขออนุโมทนากับน้องคนหนึ่งที่อนุญาติให้ผู้เขียนนั้นได้นำเรื่องราวนี้มาเขียน เพื่อเป็นธรรมทาน ให้คนที่กำลังจะทำผิดนั้นได้รู้ และสำนึกมีสติเพื่อเริ่มแก้ไขตัวเองใหม่

..น้องคนนี้ได้ทุกข์ใจและอยากรู้เกี่ยวกับดวงวิญญาณของคุณพ่อว่าท่านได้ไปเกิดหรือยัง ก่อนอื่นผู้เขียนต้องแก้ตัวก่อนเลยว่าผู้เขียนเองนั้นไม่ใช่ผู้วิเศษ แค่เป็นผลพลอยได้จากการที่เรานั้นตั้งใจทำสมาธิ และไม่ได้มีเจตนานำมาทำให้ผู้อื่นงมงาย แต่เพียงนำมาช่วยเหลือ บอกกล่าวเล่าให้คนที่ยังมีชีวิตอยู่นั้นได้เลิกเรียกหาคนที่ได้เสียไปแล้ว และได้ดำเนินชีวิตไปข้างหน้า โดยที่ไม่ต้องมาจมอยู่แต่ความทุกข์ทรมานเพราะความห่วงหา อาลัยผู้ที่จากไปตลอดกาลแล้ว

หลังจากที่น้องเขาได้บอกชื่อและนามสกุลของคุณพ่อให้กับผู้เขียน ผู้เขียนถึงกับไม่แน่ใจ เพราะภาพมันได้ขึ้นเห็นว่า คุณพ่อของน้องเขายืนเหมือนมองหาและเศร้าหมอง เลยตัดสินใจถามน้องเขาไปว่า

“น้องไม่ได้อยู่ตอนที่คุณพ่อเสียชีวิตใช่มั้ยคะ แล้วคุณพ่อของน้องตามหาน้องใช่มั้ย ท่านเสียตอนที่น้องไม่อยู่ใช่มั้ยคะ??”

คำตอบที่น้องเขาให้มาก็คือ น้องเขาได้หนีไปกับแฟนเพราะได้ท้องก่อนเรียนจบ และตอนที่คุณพ่อนั้นป่วยหนักก็ไม่ได้มาดูแลท่าน และเมื่อท่านเสียชีวิตก็มาไม่ท่านตอนท่านเสีย ผู้เขียนถามย้ำอีกครั้งว่า ก่อนหน้านี้ได้เจอท่านหรือยัง
น้องก็ยังยืนยันว่า ยังไม่ได้เจอกัน สรุปผู้เขียนนั้นแอบดูถูกดวงวิญญาณ และคุณพ่อของน้องนั้นยังไม่ไปไหน ยังคงวนเวียนและเสียใจ ตามหาน้อง เพราะน้องนั้นได้หนีท่านไปจนทำให้ท่านนั้นได้ล้มป่วย น้องเขาได้ถามว่า บุญที่ทำนั้นไม่ถึงคุณพ่อเลยหรือ เพราะเขาทำบุญบ่อยมาก ๆ
ผู้เขียนได้แต่ตอบแล้วถอนหายใจออกไปแบบสงสารว่า

“ ไม่ได้รับคะ”

เพราะดวงจิตสุดท้ายของพ่อท่านนั้นยังติดอยู่กับการตามหาลูกสาวของตัวเอง ผู้เขียนจึงมองเห็นว่าคุณพ่อได้พยามตามหา มองหาอย่างเป็นกังวล เมื่อใครเรียก ใครส่งอะไรให้ก็จะไม่ได้ยิน ไม่สนใจ จิตเศร้าหมอง มองหาแต่ลูกที่หนีหายไป
ผู้เขียนเห็นก็ทำให้นึกสงสารแต่

 :wanwan044:...กรรมคือกรรมไม่สามารถช่วยได้ ได้เพียงแต่ยอมรับและแก้ไขใหม่ในปัจจุบันให้ดี เพื่ออนาคตที่ดี ที่กำลังจะมาถึงนั้นเอง...

หลังจากนั้นผู้เขียนเลยเอ่ยปากถามว่า

 //ลิงน้อยน่ารัก“ขอนำเรื่องราวของน้องมาเขียนเป็นธรรมทานได้หรือเปล่าคะ”

เมื่อน้องเขาตอบตกลง เท่านั้นละคะ พ่อของน้องคนนั้นได้หันหลังกลับมาทันที กุศลที่น้องได้ยอมรับและอนุญาตให้นำมาเขียนเป็นธรรมทาน บุญให้ธรรมเป็นทานนั้นยิ่งใหญ่และมีแสงสว่างมาก ๆ ทำให้คุณพ่อของน้องที่ไม่สนใจอะไร จิตได้จมอยู่กับความเศร้า ได้หันกลับมาทันที ผู้เขียนเลยบอกน้องเขาไปว่า

“คุณพ่อเตรียมกลับบ้านแล้วนะคะ หลังจากนั้น ให้ไปกล่าวขอขมากรรม ขอโทษกับคุณพ่อนะคะ ต่อหน้ารูปของคุณพ่อก็ได้คะ แล้วบอกท่านว่าอย่าเป็นห่วงลูกสบายดีขอ ให้พ่อไปสู่สุคติ และอยู่ในภพ ในภูมิที่ดี”

 bly10..ถ้าใครจำบทความเก่า ๆ ของผู้เขียนได้ ผู้เขียนนั้นได้เคยเขียนเรื่องเกี่ยวกับจิตสุดท้าย และจิตที่ผูกมัดกับสิ่งที่ห่วงแหนไว้
      เรื่องของคุณพ่อของน้องคนนี้ก็เช่นกัน เพราะน้องเขานั้นได้หนีออกจากบ้าน และทิ้งความเสียใจให้คุณพ่อ จนท่านนั้นต้องล้มป่วยเพราะความเสียใจ ซ้ำร้ายน้องเขาก็กลับมาดูใจพ่อไม่ทัน และขอขมากรรมเป็นครั้งสุดท้ายไม่ทันอีก จิตสุดท้ายที่เศร้าหมองจนมองไม่เห็นแสงของบุญ หรือเสียงเรียกของใครเลย เพราะจมอยู่แต่ความทุกข์ของตัวเอง
มองไม่เห็นและไม่ได้ยินแม้เสียงที่ลูกสาวนั้นได้ตะโกนเรียกคะ
เมื่อเรานั้นมีชีวิตอยู่จงพึงระลึกเอาไว้ว่า เรานั้นได้เคยทำ ผู้มีพระคุณของเราเสียใจหรือไม่ ถ้าเคยก็ขอขมากรรม และขอโทษท่านก่อนที่จะไม่มีโอกาส กรรมทำให้ผู้มีพระคุณเสียใจ มันหนักหนาเหลือเกินนะคะ
ดีที่กุศลจากการที่น้องได้ให้เรื่องราวมาเขียนเป็นธรรมทานนี้ได้ ทำให้คุณพ่อของน้องหันกลับมา
และกุศลที่น้องได้ยอมรับว่าตัวเองทำผิดและเสียใจ และอยากจะนำเรื่องราวจำพวกนี้ มาเผยแผ่เป็นธรรมทาน กุศล การให้ธรรมเป็นทานนั้น ยิ่งใหญ่มาก ๆ และมีกุศลมาก มากพอที่ทำให้คุณพ่อของน้องเขาได้หันกลับมาได้ในทันที

.....อย่ามัวรอในการสำนึกผิด
อย่าคิดว่ากรรมนั้นจะวิ่งไม่ถึงเรา
อย่าคิดว่ามันก็แค่นี้เอง
และอย่าหนีความจริงที่เกิดขึ้น..

.. dee.ขออนุโมทนา และขอกุศลนี้ที่ผู้เขียนได้เขียนเพื่อมาเตือนสติให้ใครหลาย ๆ คนได้มีสติและแก้ไขในตัวเองและขอ ให้กุศลนี้ส่งผลให้คุณพ่อของน้องได้ไปสู่สุคติ และไปสู่ภพภูมิที่สูงและขอ ให้น้องเขาได้มีพละกำลัง มหาสติที่มากล้น ได้มีพลังของสติเพื่อไว้แก้ปัญหา และผ่านพ้นเรื่องราวร้าย ๆ ไปได้ด้วยดีคะ

 mj10อนุโมทนาคะ

แอดมิน เกษา

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

Go to full version